Willis Drummond eta Sexty Sexers
Futboleko konparazioak rockerako balio badu, izerdia eta espektakulua uztartzen dakien taldea rockanrollgintza huts eta oso-osoan dabil. Atzokoan bat barik bi izan ziren, talde euskaldun bi, Kafe Antzokian maila goren honetan aritu zirenak: Willis Drummond baionarrak eta dagoeneko euren aitabitxi ere izenda nazaketen (ñik!) Sexty Sexers beratarrak, handi bata zein bestea.
Iparraldekoei tokatu zitzaien rock gaua urratzea eta bat baino gehiago utzi gintuen ahozabalik euren emanaldi sendo eta kementsuak. Gartsu ekin zion Willis Drummond laukoteak erritmoak maisuki astintzen, abarrots bizietatik ralenti bareetara zein alderantziz, eta euren eskualdeko Lisabö taldearen ikutu psikotiko hori gogora ekarriaz.
Itxuraz Angus Young-en oldarraldiak gogorarazten dituen kitarrakeren atzean, Seattle kutsua darie kantetako askori (Nirvana, Soundgarden eta, kasuren batean, Pearl Jam ere bai) , bikain ahotsetan, eta Motorhead handien bertsiogintzan ere (Rock´n´roll) ez daukate jatorrizkoaren lotsarik.
Beratarren gainean ezin esan orain arte esandakoa baino gehiago. Maiatzetik hona dozena erdi bat bider ikusi ditut eta haziz doa euren taula gaineko eskola eta haziz mugiarazten duten entzuleria ere. Ostegunetik larunbatera arteko azken txanpa rockeroak izaten dituzte astero eta astebeteko kontzertu bateko batez bestearekin itxiko ei dute urtea, zenbakiak (50 bat) ikaragarriak dira.
Gazte(egi)ak izanda alderik alde menderatzen dute eszenatokia eta, anabasa kasualetik harago, mugimenduak ondo neurtzen dituzten susmopean dauzkat. Ez dirudite Euskal Herriko ere, eskenaren kontrol oso hau berezkoagoa dute suediar edo amerikarrek zioen musika kontuan autoritatetzat (ñik!) daukadan Sabin harrituak. Izan ere, soinu birringailua martxan, aretoa aldi bereko atentziogune anitzez bete eta nori begira jarri aukeratu beharrean uzten dute naparrek ikuslea behin baino gehiagotan.
Kontzertua primerakoa izan da ziostan Ibonek, azkenengo metroa galduko ez bazuen, bisik barik alde egin behar izan zuenean. Eta ni? Neure bataila hirurogeitasextarrez kuadrakide dudan lagun parea limurtu eta rock´n´rollez ederto asebeteta etxeratu zirenean, neu ere pozarren.
Iosss! Gogoarekin geratu nintzen azkenean… Sextykoak ikusiak ditut behin baina gehiagotan baina Willis Drummond ikusteko gogo izugarria nuen. Diska izugarria da eta zuzenekoa ere ikaragarria omen da.
Ea egia den Urrian Beasainen izango ditugula…
Comment by indezent — 2007,October 7 @ 3:58 pm
Indezent, ez zitzaidan burutik pasatu diskoa eurei eskatzea, baina zure iritzia entzunda diska eskuratzeko gogoa etorri zait. Hemengo dendetan egongo da Anthology hori?
Comment by Administrator — 2007,October 7 @ 6:22 pm
Ez dut uste dendetan izango denik. Nik kontzertu ostean eskatu nien bat eta furgoneta diskaz bete-bete eginda zuten. Hala ere, uste dut badela posta ordinarioz erosteko modua baina ez naiz oroitzen non irakurri nue, sentitzen dut. Bestela badakizu, hurrengo kontzertuan gerturatu eta eskatu. Benetan merezi duen diskoa da, ni behintzat zur eta lur geratu nintzen.
Comment by indezent — 2007,October 7 @ 7:59 pm