Izkutuko txerrikeriak
Zine espainolean, Torrenteren pelikuletan edo ,euskal literaturan, Simon Artaberen abenturetan agerira atera nahi izaten dira gizakiaren jarrera izkutu eta instintiboenak.
Nik neuk beti pentsatu izan dut pertsona gehienok jakin dakigula zibilizatua zer den, politikoki zuzena zer den eta inor ez molestatzeko izan behar ditugun jokabideak zeintzuk diren. Ez nago hain ziur, hala ere, egunerokoan, jendearen aurrean erakusten ditugun jarrerekin bat datozen bideak aukeratzen ditugun beti.
Jendetzaren babesean igarriko ez zaigulakoan, nork ez du inoiz uzkerrik bota? Eskuerara ez daukagun paperontzi horren faltan, nork ez du egoneza eragiten digun edozein hondakin txoko izkuturen batean bota? Unibertsitateko mahai-aulki azpietan, nork itsasten ditu txikle mamurtuak edota, ikutukeran, moko-garau susmopeko pelotatxoak?
Hausnarketa atzo umeekin kiroldegira joaten garen gurasoon konbertsazioaren harira dator; piszina barruan, kloroarekin batera ura koloreztatzen duen beste produktu salatariren bat egon zitekeen beldurrez, ez ei zuen inortxok ere txiza-parrastadarik sekula bota… Eta, nik, diot: Inork horrelako txerrikeriarik egiten ez badu, zergatik asmatu ete dira produktuok?
