Karnabal, karnabal…
Asteartea helduta inauteriak onenak emanda egoten dira ia mundu osoan, baina gure herrian, tabernarien mesederako-edo, hurrengo asteburuan ospatzen dira.
Ni neu sekula ez naiz hango edo hemengo jaiekin lotuegi egon, herrira basotik etorri berritxoa naiz, dozenerdi bat urte, eta zapatu-domeka bertan egotea tokatuko ez balitzait, ez nituzke jaiok faltan izango. Bestalde, neurez hits eta aspergarria izateaz gain, amorrua alderdi linguistikotik hasten zait urtero-urtero: “zerTAZ mozorrotuko zara aurten?” Sentitzen dut, irakasle izaten naiz gau eta egun, full time teacher, neure bostean bada ere.
Hortik aurrera, kuriositate zoologikoz begiratzen diet honelako edo halako disfraza janztea erabaki dutela-eta, etengabeko berriketan eta hara honako osteratan dabiltzanei…
Gure artean bada taldekako mozorroak aukeratzeko ohitura eta, ematen duenez, karnabal handietako desfileetan-eta mota honetako montajeak dira arrakastatsu eta graziosoenak. Ez niretzat. Mozorrotu izan naizen apurretan, azken momentuan izandako ideiaren batengatik-edo izan da, ezer erosi barik etxeko ganbaran aurkitutako trapu zaharren batzuk konbinatuta eta emakume janztea hasiera-hasieratik baztertuta. Hori uneko aldartearen arabera, jakina, mozorroak eramateko era bi daudela uste dut-eta: duintasun eta komentzimendu osoz ala, hordi-hordi eginda, lotsaren kontrako anestesiaren eraginpean.
Batera ala bestera, hasieran nahi izan barik ibiltzen naizela eman arren, gero ondo ere pasatu dut inoiz… Emango lidake inork ondo pasaraziko didan disfrazen baten ideiarik?